Osteopatia

Medycyna osteopatyczna już od 140 lat stosowana jest w diagnostyce, leczeniu, a także profilaktyce prozdrowotnej na całym świecie. Osteopata, wykorzystując szeroką wiedzę z zakresu anatomii ludzkiego ciała, stosuje odpowiednie techniki terapii manualnej w celu wyeliminowania przyczyn choroby, a nie tylko jej objawów.

Osteopatia jest bezpieczną i łagodną formą terapii manualnej. Dzięki temu może być stosowana u wszystkich pacjentów i w każdym wieku – zarówno u noworodków jak i u osób starszych.

Medycyna osteopatyczna kieruje się podejściem holistycznym, traktując organizm człowieka jako całość. Według jej podstawowych założeń budowa ludzkiego ciała i procesy w nim zachodzące są wzajemnie powiązane i nie mogą być traktowane oddzielnie. Organizm człowieka posiada wrodzone mechanizmy regulacyjne, dążące do zachowania równowagi (homeostazy). Terapia osteopatyczna wspomaga te procesy, przyczyniając się do poprawy zdrowia.

Kto może zostać

osteopatą?

Według ostatnich wytycznych WHO (World Health Organization) z 2010 roku, dotyczących kształcenia osteopatycznego, za osteopatę uznaje się specjalistę, który ukończy odpowiednie etapy edukacji. Uwzględniając polskie standardy szkolnictwa wyższego, osteopatą może zostać osoba, która po ukończeniu studiów wyższych na kierunku medycznym, fizjoterapii lub położnictwa, dodatkowo przejdzie minimum 4-letni specjalistyczny cykl kształcenia w zakresie medycyny osteopatycznej. Jest to spójne z założeniami Stowarzyszenia Osteopatia Polska, które za osteopatę uznaje specjalistę po ukończeniu pełnego cyklu szkoleń (min. 1000 godzin w okresie 4 lub 5 lat) w szkole, która funkcjonuje w międzynarodowych strukturach osteopatycznych (np. OSEAN, EFO, EROP) jako placówka dydaktyczna. Jedynie postępowanie zgodne z wytycznymi WHO pozwala wykształcić specjalistów osteopatii na poziomie zapewniającym bezpieczeństwo pacjentów i odpowiednią jakość usług.

Przynależność do Stowarzyszenia Osteopatia Polska jest potwierdzeniem odbycia prawidłowego cyklu kształcenia osteopatycznego.